dinsdag 4 april 2017

Kardinaal Sarah: liturgie verkeert in verarmde staat

Cardinal Robert Sarah (cropped)

De prefect van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst heeft opvallend fel uitgehaald naar “de ramp, de verwoesting en het schisma die de moderne bevorderaars van een levende liturgie veroorzaakten”.

Kardinaal Robert Sarah deed dit in een toespraak bij gelegenheid van tien jaar Summorum Pontificum, het document waarmee paus Benedictus XVI de tridentijnse liturgie weer breder toegankelijk maakte.

Geloofscrisis

Kardinaal Sarah wees erop dat Benedictus in Summorum Pontificum de hoop uitsprak dat de twee vormen van de Romeinse ritus elkaar zouden verrijken. Zo’n verrijking is hard nodig, aldus de kardinaal, in het ligt van de verarmde staat waarin de katholieke liturgie verkeert.

“De ernstige geloofscrisis, niet alleen op het niveau van de christelijke gelovigen maar ook en speciaal onder veel priesters en bisschoppen, heeft ons onbekwaam gemaakt om de eucharistische liturgie als een offer te begrijpen, als gelijk aan de daad die eens en voor altijd werd gesteld door Jezus Christus, het kruisoffer op een niet-bloedige wijze tegenwoordig stellend, doorheen de Kerk, doorheen verschillende tijden, plaatsen, mensen en naties.”

Heiligschennende tendens

Volgens Sarah is er “vaak een heiligschennende tendens de heilige Mis terug te brengen tot een eenvoudige, gemoedelijke maaltijd, het vieren van een profaan feest, het vieren van zichzelf door de gemeenschap of nog erger, een verschrikkelijke afleiding van de kwelling van een leven dat niet langer betekenis heeft of van de angst om god van aangezicht tot aangezicht te ontmoeten, omdat zijn blik ontsluiert en ons verplicht om waarlijk en vastbesloten te kijken naar de lelijkheid van ons innerlijk leven”.

Crisis die de Kerk doormaakt

“Zelfs vandaag onderschat een significant aantal kerkleiders de ernstige crisis die de Kerk doormaakt: relativisme in leerstellige, morele en disciplinaire leringen, ernstige misbruiken, het desacraliseren en trivialiseren van de heilige liturgie.”

Terwijl sommigen de periode na Vaticanum II als een “lente” voor de Kerk zien, erkennen wijzere waarnemers volgens de kardinaal een “verloochening van haar eeuwenoude erfgoed”.

“Politiek Europa wordt berispt voor het verlaten of ontekennen van zijn christelijke wortels. Maar de eerste die haar christelijke wortels en verleden heeft verlaten is onmiskenbaar de postconciliaire katholieke Kerk.”

bron: Katholiek Nieuwsblad

donderdag 18 juni 2015

Kerk & Leven - per definitie niet (meer) Rooms-Katholiek!

onderstaand artikel verscheen in de recentste uitgave van "Kerk & Leven", het parochieblad van Vlaanderen. Wat hier gesteld en beweerd wordt is ronduit KETTERS en NIET volgens de leer van de Kerk.

in één woord: SCHANDALIG!!

Zichzelf nog serieus nemende gelovigen en Rooms-Katholieke parochies zouden derhalve alle banden met deze spreekbuis van vrijzinnigheid en ketterse gedachten moeten verbreken!

Kerkelijk denken over homoseksualiteit beweegt

Naar aanleiding van het Ierse referendum over het homohuwelijk staat 'Kerk & Leven' deze week uitvoerig stil bij het kerkelijke denken over homoseksualiteit. Hoofdredacteur Luk Vanmaercke stelt in zijn editoriaal vast dat vele landen waar holebi's kunnen huwen een katholieke achtergrond hebben."Het wettelijke homohuwelijk is intussen in ons land al twaalf jaar een feit. Steeds meer landen zullen volgen."

'Kerk & Leven' benadrukt dat niet enkel bisschoppen in Ierland, maar bijvoorbeeld ook in Frankrijk aansporen tot een kerkelijke bezinning over het thema. De catechismus van de katholieke Kerk beklemtoont traditioneel dat homoseksuelen tot kuisheid zijn geroepen. Maar meer en meer worden relaties van mensen van hetzelfde geslacht als feit erkend en wint in kerkelijke kringen het inzicht terrein dat men de menselijkheid van homoseksuelen niet kan ontkennen en dat zij evenzeer een liefdesleven hebben.

'Kerk & Leven' verwijst naar een recente studiedag over het thema in Luik. Daarin nam de bisschop, Jean-Pierre Delville weliswaar niet het woord, maar in een voorwoord van een boek van de Waalse jezuïet José Davin stelt hij vast dat er vandaag anders naar homoseksuele relaties wordt gekeken. Toch gaat hij niet zo ver om over een 'huwelijk' te spreken. Maar hij meent wel dat er net als bij alle andere relaties sprake kan zijn van een verbond tussen mensen dat evenzeer om trouw en verantwoordelijkheid vraagt. "Ook al kunnen die relaties geen kinderen voortbrengen, toch kunnen ze anderszins vruchtbaar zijn."

Tot slot wordt vooruit geblikt naar de komende bisschoppensynode van het najaar over huwelijk en gezin, waarin het thema homoseksualiteit net als vorige keer een van de meest controversiële thema's zal zijn. 'Kerk & Leven' stelt vast dat de kerkelijke inzegening van homoseksuele relaties als kerkelijk huwelijk niet voor morgen is. Maar anderzijds gaan er steeds meer stemmen op voor een gebedsviering waarin dergelijke relaties toch een soort zegen krijgen.

donderdag 4 juni 2015

Sacramentsdag

Tantum ergo Sacramentum
Veneremur cernui,
Et antiquum documentum
Novo cedat ritui:
Præstet fides supplementum
Sensuum defectui.

zondag 31 mei 2015

Hoogfeest van de Heilige Drievuldigheid

Benedicta sit sancta Trinitas, atque indivisa Unitas : confitebimur ei, quia fecit nobiscum misericordiam suam.

zondag 24 mei 2015

Hoogfeest van Pinksteren

Spiritus Domini replevit orbem terrarum, alleluia : et hoc quod continet omnia, scientiam habet vocis.

zondag 17 mei 2015

Zevende Zondag van Pasen

Exaudi, Domine, vocem meam, qua clamavi ad te, alleluia : tibi dixit cor meum, quaesivi vultum tuum,
vultum tuum Domine requiram : ne avertas faciem tuam a me.

donderdag 14 mei 2015

zondag 10 mei 2015

Zesde Zondag van Pasen

Vocem iucunditatis annuntiate, et audiatur, alleluia : nuntiate usque ad extremum terrae : liberavit Dominus populum suum.

dinsdag 5 mei 2015

Citaat

"Indien slechts een handvol Katholieken, trouw aan de Traditie, zou overblijven, dan nog zijn zij de ware Kerk van Jezus Christus"

Sint Athanasius

zondag 3 mei 2015

Vijfde Zondag van Pasen

Cantate Domino canticum novum alleluia : quia mirabilia fecit Dominus, alleluia : ante conspectum gentium revelavit iustitiam suam.

zondag 26 april 2015

Vierde Zondag van Pasen

Misericordia Domini plena est terra, alleluia : verbo Dei caeli firmati sunt.

zondag 19 april 2015

Derde Zondag van Pasen

Iubilate Deo omnis terra, alleluia : psalmum dicite nomini eius, date gloriam laudi eius.

zondag 12 april 2015

Beloken Pasen

Quasi modo geniti infantes, alleluia : rationabiles, sine dolo lac concupiscite.

zondag 5 april 2015

Hoogfeest van Pasen - Eerste Paasdag

Resurrexi, et adhuc tecum sum, alleluia : posuisti super me manum tuam, alleluia : mirabilis facta est scientia tua.

zaterdag 4 april 2015

vrijdag 3 april 2015

Goede Vrijdag

Popule meus, quid feci tibi ? aut in quo contristavi te ? responde mihi. Quia eduxi te de terra Aegypti parasti Crucem Salvatori tuo.

donderdag 2 april 2015

Witte Donderdag

Nos autem gloriari oportet, in cruce Domini nostri Iesu Christi : in quo est salus, vita, et resurrectio nostra: per quem salvati et liberati sumus.

zondag 29 maart 2015

Palmzondag

Hosanna Filio David, benedictus qui venit in nomine Domini.

Pueri Hebraeorum, tollentes(portantes) ramos olivarum, obviaverunt Domino, clamantes et dicentes :
hosanna in excelsis.

Gloria, laus et honor tibi sit, rex Christe, redemptor :
cui puerile decus prompsit Hosanna pium.

zondag 22 maart 2015

Vijfde Zondag van de Vasten

Iudica me, Deus, et discerne causam meam de gente non sancta : ab homine iniquo et doloso eripe me : quia tu es Deus meus, et fortitudo mea.

zondag 15 maart 2015

Vierde Zondag van de Vasten - Zondag Laetare

Laetare Ierusalem : et conventum facite omnes qui diligitis eam : gaudete cum laetitia, qui in tristitia fuistis:
ut exsultetis, et satiemini ab uberibus consolationis vestrae.

zondag 8 maart 2015

Derde Zondag van de Vasten

Oculi mei semper ad Dominum, quia ipse evellet de laqueo pedes meos : respice in me, et miserere mei, quoniam unicus et pauper sum ego.

zaterdag 7 maart 2015

Kardinaal Sarah verontrust door de crisis in de liturgie

Holy Mass at San Thome Church

De Afrikaanse kardinaal Robert Sarah, prefect van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst, spreekt in een pas verschenen boek zijn diepe bezorgdheid uit over de 'crisis van de liturgie': "Steeds vaker wil de mens de plaats van God innemen. De liturgie wordt een louter menselijk spel." De kerkleider formuleert zijn klacht in 'Dieu ou rien', een gespreksboek dat recent bij de Franse uitgeverij 'Fayard' verscheen. 
Kardinaal Sarah stelt een groeiend aantal liturgische misstanden vast en vreest het ergste. "Indien eucharistievieringen veranderen in vieringen van de mens zelf, waarin pastorale ideologieën en partijdige politieke opties die niets te maken hebben met de geestelijke eredienst zoals die bedoeld is door God vorm krijgen, dan is het gevaar onmetelijk. God dreigt te verdwijnen." 

In de liturgische hervormingen na het Tweede Vaticaanse Concilie deed onder meer de volkstaal haar intrede in de eredienst, maar daarmee raakte volgens de kardinaal ook het heilige en mysterievolle karakter van de eucharistie op de achtergrond. "Tijdens de viering van de mis volgens het oude missaal (voor de hervorming van het Tweede Vaticaans Concilie) begrepen wij beter dat de eucharistie een daad is van Christus en niet van de mens. Ook het mysterieuze karakter was onmiddellijk voelbaar." Vandaag stelt de curiekardinaal echter steeds vaker een gebrek aan discipline, en een gebrek aan respect en loyaliteit aan de rite vast, die ook de geldigheid zelf van het sacrament dreigt aan te tasten."

bron: KerkNet

Jubileum vijftigste verjaardag van eerste Mis van de Paus in de volkstaal

AltarBurgkirche

een twijfelachtig jubileum ...

Paus Franciscus bezoekt zaterdag de parochie van Ognissanti in het zuidoosten van Rome, om er de 50ste verjaardag te herdenken van de eerste eucharistieviering van de toenmalige paus in de volkstaal. Dat was het onmiddellijke resultaat van de liturgische hervormingen van het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965). Met de eucharistie van paus Paulus VI op 7 maart 1965 in deze parochie bracht de Italiaanse paus de hervorming van Vaticanum II meteen in de praktijk. De nieuwe vorm van de liturgie werd later definitief vastgelegd in het Missale Romanum, dat op 3 april 1969 door Paulus VI werd afgekondigd.

De kerk van van Ognissanti is vandaag de titelkerk van kardinaal Walter Kasper. Volgens de Duitse kardinaal bekrachtigt de paus met deze eucharistieviering de hervorming van na het concilie. "Eucharistievieringen in de volkstaal zijn deze paus bijzonder dierbaar." Vieringen in de volkstaal vonden na het concilie ook algemeen ingang. Kardinaal Kasper wijst in dat verband nog erop dat er in Italië nog slechts enkele parochies zijn waar de liturgie volgens de buitengewone liturgie wordt gevierd. "Vieringen in de volkstaal helpen de gelovigen om ook innerlijk aan de liturgie deel te nemen. Vandaag kent nauwelijks nog iemand het Latijn en ook vroeger was dit slecht bekend."

bron: KerkNet

woensdag 4 maart 2015

Paus vergelijkt genderideologie met kernwapens, Hitler en Mussolini

Canonization 2014- The Canonization of Saint John XXIII and Saint John Paul II (14036966125)

Paus Franciscus heeft zich weer krachtig uitgesproken tegen de genderideologie, de idee dat verschillen tussen man en vrouw niet aangeboren zijn, maar cultureel bepaald worden.

De paus doet dat in het in Italië recent gepubliceerde boek Papa Francesco: Questa economia uccide (Paus Franciscus: Deze economie vernietigt) van de vaticanisten Andrea Tornielli en Giacomo Galeazzi.

De paus veroordeelde in januari ook al de genderideologie: "die probeert het gezin te vernietigen", zei hij.

In een van de interviews in het boek, dat al deels was gepubliceerd, maar onlangs in zijn geheel is verschenen, gaat paus Franciscus verder in op deze veroordeling.

De paus uit felle kritiek op westerse landen die in ruil voor 'ontwikkelingshulp' ontwikkelingslanden de genderideologie proberen op te leggen. Franciscus noemt dit de "ideologische kolonisatie".

De paus vergelijkt (het opleggen van) de genderideologie met genetische manipulatie, kernwapens en de tirannieke politieke programma's tegen de mensheid van Herodes in het oude Jeruzalem en van Hitler en Mussolini in de twintigste eeuw.

Volgens de paus creëerden deze dictators een "ontwerp van de dood, dat het aangezicht van de man en de vrouw ontsiert en de schepping vernietigt".

Respect voor de door God gegeven menselijke waardigheid vraagt respect voor het "ontwerp van de Schepper, geschreven in de natuur", aldus de paus.

Eerder zei de paus over de "ideologische kolonisatie": "Dit is niets nieuws. De dictaturen van de laatste eeuw deden hetzelfde; ze kwamen binnen met hun doctrine. Denk aan de Balilla (jeugdorganisatie in het fascistische Italië van Mussolini – red.). Denk aan de Hitlerjeugd".

bron: Katholiek Nieuwsblad

Valse Schaamte

DolorosaOrotava

Geen jaarlijkse gebedsdag meer in Amsterdam? De Vrouwe van alle Volkeren lijkt dit jaar zonder te moeten doen. Robert Lemm slaat alarm. "Het kon niet, het mocht niet."

De Katholieke Kerk heeft Maria altijd zeer hoog in het vaandel gedragen. Getuige daarvan zijn de geloofswaarheden of dogma's die zij ter ere van haar heeft afgekondigd: Moeder van God, Altijd Maagd, Onbevlekte Ontvangenis en Met Ziel en Lichaam ten Hemel Opgenomen. Die laatste waarheid dateert van 1950. Daarna werd pas op de plaats gemaakt. Maria mocht van alles zijn, maar nu met voorbehoud. Middelares van genaden was okay, mits men niet vergat dat haar Zoon de enige echte Middelaar is. Voorspreekster was probleemloos. Maar Medeverlosseres? We hadden toch maar één Verlosser? Moeder van de Verlosser, Redemptoris Mater, kon. Coredemptrix was een station te ver. Dat staat in de constitutie Lumen gentium, een van belangrijkste grondteksten van het Tweede Vaticaans Concilie uit 1964.

Medeverlosserer
Reden voor de stop op de "mariologie" was de oecumene, de dialoog met de protestanten – die de Maria verering met achterdocht bekijken. Want het ideaal van het Concilie was alle christenen te verenigen: Ut Unum Sint.
Sommige bisschoppen hadden gepleit voor een dogma van Maria Middelares, Voorspreekster en Medeverlosseres. Maar het was nu, gezien de oecumene, geen tijd voor dogma's, en "het mysterie van Maria" mocht niet los worden gezien van "het grotere mysterie van Christus en zijn Kerk". Aldus Lumen gentium, hoofdstuk 8.

Lang geleden
Verschijningen van Maria kon je nooit uitsluiten, maar ze spoorden niet met de oecumene. Dus voortaan liever niet. Bedevaarders moesten tevreden zijn met Lourdes en Fatima, of met wat latere, meer bescheiden oorden als het Belgische Banneux en Beauraing uit de jaren dertig. Maria was van lang geleden. Als Troosteres van de armen en Moeder van wezen, als Intermediair inzake genezingen en oplossingen voor allerlei moeilijkheden des levens, als Verleenster van gunsten en als Doekje voor het bloeden bleef de Maagd ononderbroken actief, en met instemming van Rome. Maar als Kerklerares en Profetes diende Zij voortaan liever haar mond te houden. Mensen die claimden dat ze haar hadden gezien en gehoord, klopten voortaan tamelijk tevergeefs aan bij de instantie die daarvoor bestemd was, de Congregatie voor de Geloofsleer. Feit bleef weliswaar dat de bisschop van het diocees waar zich een verschijning voordeed, het laatste woord had – in principe althans, volgens het kerkelijk recht -, maar sinds de instelling van de 'bisschoppenconferenties' onder het pontificaat van Johannes Paulus II werd het gebruikelijk dat voor een echte erkenning het complete episcopaat zich uitsprak.

Erkenning
De verschijningen van Maria als De Vrouwe van alle Volkeren te Amsterdam in de periode tussen 1945 en 1959 werden uiterst problematisch omdat het onderzoek begon als voorschot op de naderende oecumene. En na een eerste afwijzing eind jaren vijftig en een vervolgonderzoek gedurende de jaren zeventig leek een gunstige uitkomst op voorhand onmogelijk. Dat er op het laatst toch nog een deur openging, is te danken aan de bisschoppen Bomers en Punt van Haarlem in respectievelijk 1997 en 2002. Die onverwachte wending liet evenwel onverlet dat de erkenning tot stand was gekomen tegen eerdere bezwaren van Rome en buiten het instituut van de Nederlandse bisschoppenconferentie. En dat betekende dat in Nederland met name mgr. Punt alleen bleef staan, ondanks wereldwijde bijval van bisschoppen uit vooral arme landen en jaarlijkse gebedsdagen ter ere van de Amsterdamse Moeder van alle Volkeren.

'In het openbaar'
De eerste tien jaar, tussen 1945 en 1955, waren de verschijningen en boodschappen van de Vrouwe van alle Volkeren alleen bekend bij een klein groepje intimi, onder wie de familie en de leidsman van de zieneres. In 1955 vindt er voor het eerst een optreden van de Maagd plaats 'in het openbaar'. Dat gebeurt in de Sint Thomaskerk aan de Rijnstraat in Amsterdam. Gedurende het lof op 31 mei, de feestdag van Maria als Koningin van het Heelal, krijgt zieneres Ida Peerdeman een boodschap in de kapel achterin, terwijl op het altaar de dienst gewoon doorgaat.. De kerk zit stampvol, met opmerkelijk veel Volendammers, en terwijl de zieneres aan een vertrouweling naast haar doorgeeft wat zij hoort, zitten de mensen achterin met de aandacht verdeeld tussen de kapel en het altaar. In de kapel hangt het schilderij van de Vrouwe van alle Volkeren. De ophef blijft niet zonder gevolgen. De pastoor eist, op instigatie van de Haarlemse bisschop, dat de afbeelding wordt verwijderd. Maar vanaf nu staat het gebeuren te Amsterdam op de kaart van de katholieke Kerk.

Zondige stad
Vanaf nu begint er ook een proces waarin door de hoogste kerkelijke autoriteiten in Nederland geprobeerd wordt het gebeuren in de kiem te smoren. Nu is het zo dat ook bij verschijningen van vóór de oorlog lang niet alles over een leien dakje ging. Maar het lag toen anders. De zieneresjes en zienertjes van weleer – want behoudens een paar uitzonderingen, ging het om kinderen - werden aan de tand gevoeld door bisdommelijke commissies die graag voor hun eigen diocees een bedevaartsoord wilden binnenhalen. Dat was met Amsterdam niet het geval. Vanwege de oecumene wilde men koste wat kost voorkomen dat Maria verscheen. Het kon niet, het mocht niet. En bovendien: wat had de Moeder Gods in een niet katholiek land te zoeken, en nog wel in een zondige stad als Amsterdam?

Conclusie luidt dat hoezeer ook de verschijningen sinds 2002 tot authentiek en bovennatuurlijk zijn uitgeroepen, de Nederlandse bisschoppen er geen belangstelling voor toonden. Na achttien jaar vindt er voor het eerst geen jaarlijkse gebedsdag meer plaats in Amsterdam. Het moet nu in Heiloo, op Eerste Pinksterdag, 24 mei. Niemand bij Onze Lieve Vrouw ter Nood weet er nog van, en de staf van het bisdom Haarlem kijkt de andere kant op.

bron: Katholiek Nieuwsblad